ga('send', 'pageview');

Tag: કવિતા

શામળાજી

યાદવોની દ્વારિકામાં શામળાજી,
શબદની આ સં હિતામાં શામળાજી.

કાનજીની વાંસળી છે ભાગશાળી ,
યમુનાનાં ઓરતાંમાં શામળાજી.

નીડ જાગે, પાંખ બોલે,પંખ ખોલી,
મોરલાના નાચવામાં શામળાજી.

દેવકીના દ્વાર પર તો યોગમાયા,
નં દજીના આંગણામાં શામળાજી.

રાધિકાની ઝાંઝરીમાં રોજ બોલે,
ભાવભીની સૂરતામાં શામળાજી.

હાંકવી છે કાલિંદીમાં આજ હોડી ,
‘કાંત ‘ના છે હલેસાંમાં શામળાજી.

✍🏼 કૃષ્ણકાંત ભાટિયા ‘કાન્ત ‘

 

ભાર

મમ્મી, નથી સહેવાતો હવે

આ દફતરનો ભાર.
મારું બાળપણ થયું છે,
તમારી અપેક્ષાઓનો શિકાર.
પરીઓના સપનાં જોવાં
આંખ મારી તરશે
ટાઇમ ટેબલનો માર
તોફાની વરસાદ થઈને વરસે.
ફરી એ જ દીવાલો,
ફરી એ જ કારાગાર.
૦ મારું…
કબૂતરનુ ઘૂ ઘૂ ઘૂ
ને ચકલીનું ચીં ચીં ચીં
અલોપ થયું પુસ્તકમાં.
ઊંઘ મારી ખોવાઈ ગઈ
ઘડિયાળની ટિકિટિકમાં
મમ્મી,પ્લીઝ હવે તું લાવી દે
મારા ગુડિયા- ગુડ્ડીનો સંસાર.
૦ મારૂં…
✍🏼  કૃષ્ણકાંત ભાટીયા ‘ કાન્ત’

 

તરસતો માણસ વરસે પણ ખરો

તરસતો માણસ વરસે પણ ખરો
આ પ્રેમ ખાતર જીવનભર તડપે પણ ખરો.
ભાગતો માણસ અટકે પણ ખરો
એક સ્મિત ખાતર મલકે પણ ખરો.
રઝળતો માણસ પામે પણ ખરો
ગમતા ખાતર સીધે રસ્તે ચાલે પણ ખરો.
થાકતો માણસ થીરકે પણ ખરો
આંગણે અજવાળા ખાતર જલે પણ ખરો.
એકલો માણસ ધબકે પણ ખરો
સંગાથે સળવળવા ખાતર જીવે પણ ખરો.
પામી પ્રેમ માણસ ઝબૂકે પણ ખરો
પ્રકાશવા ખાતર સંબંધ બાંધે પણ ખરો.
આમ તો ખોટો છે નથી જરાય ખરો
હક જમાવવા ખાતર ગુમાવી સંવેદના અથડાય પણ ખરો.
પ્રેમ અનુભવાય, જો આ માણસ સમજે કદી
તો “નીલ” સંબંધે આમ ઢસડાય ખરો??

✍🏼 નિલેશ બગથરીયા “નીલ”

 

કરો કંકુના….

ફરી આવી લાગણીઓની વાછટ કરો કંકુના
મનમાં ખીલી ઉર્મિઓની આહટ કરો કંકુના….

હસ્તરેખા સોનામાં મઢાવી હવે માની જા
કિસ્મત સાથ આપી કરશે તલસાટ કરો કંકુના…

સપ્તરંગી સપનાંઓમાં મહાલું હવે જોઈ લે
આભ ચાંદનીમાં નાહી કરશે મલકાટ કરો કંકુના..

લો ફરી વાદળોમાં જળ ભરવા દોટ મૂકી છે,
તસ્વીરમાં યાદોની પીંછી કરશે વસવાટ કરો કંકુના…

લે તર્પણ હ્રદય સમું પત્થરમાં લીલીછમ વ્યથા
આંસુમાં હવે વેદના ચળકાટ કરે છે કરો કંકુના…

✍🏼 રૂપાલી “યશવી”

 

રીપોર્ટસ નોર્મલ આવે ..

ગાગા ×7

સ્વને સ્વમાં મળ ને તો રીપોર્ટસ નોર્મલ આવે .
બીજાની ક્ષણ બન ને તો રીપોર્ટસ નોર્મલ આવે .

ઉબકા આવે છે ને કોઈની ખુશી જોઈને ??
ઓછું મનમાં ભર ને તો રીપોર્ટસ નોર્મલ આવે .

ધોખો આપ્યો ને અટકે છે ડૂમો દીલાસાનો ,
પી માફીના જળ ને તો રીપોર્ટસ નોર્મલ આવે ..

ભીતરમાં એકલતા – ખાલીપાનો હુમલો આવ્યો ??
દિલ ખોલીને હસ ને તો રીપોર્ટસ નોર્મલ આવે .

જો તારી શંકાની ઠોકરના ઊંડા જખ્મો ,
દોસ્ત ,બે ક્ષણ જડ ને તો રીપોર્ટસ નોર્મલ આવે .

આંખોમાં ખૂંચે છે જૂની – કોરી યાદોની રજકણ ,
છાંટો તાજી ક્ષણ ને તો રીપોર્ટસ નોર્મલ આવે…

દાઢોથી થોડી તકલીફો પણ ચાવી લે તો તું !
લે ,ખા ,ગમ ના મગ તો રીપોર્ટસ નોર્મલ આવે .

મોં ના ફેરવશો અમથી દુઃખની પળનું ઔષધ છું ,
જીવન નવતર ઘડ ને તો રીપોર્ટસ નોર્મલ આવે .

– રક્ષા

 

સતત ટકટક કરે ઘડિયાળ ટેબલ પર..

સતત ટકટક કરે ઘડિયાળ ટેબલ પર
અટકશે એ પછી શું? ફાળ ટેબલ પર.

હતું એ મૂળ માં થડ, થઇ ગયું પાયો,
જનમટીપની સજાનું આળ ટેબલ પર.

રબર ભૂંસે બટકણી વાત પેન્સિલની,
લપસતા શૈશવે છે , ઢાળ ટેબલ પર.

થયું સાક્ષી અનર્ગળ વેદના સાથે,
હતો એ પત્ર છેલ્લો, બાળ ટેબલ પર.

ખૂણે છે લેમ્પ, જંપી છે ક્ષણો રાત્રે,
વહેતા શબ્દને, તું ખાળ ટેબલ પર.

જવું છે દૂર, પણ વળગે મને એવી,
ગઝલ આવે બની વેતાળ ટેબલ પર.

કદી પોથી, કદી હિસાબ એની પર,
બદલતા રંગની જંજાળ ટેબલ પર.

છવાઈ શૂન્યતા ઘરને બધે ખૂણે,
અકળ ને અટપટી ઘટમાળ ટેબલ પર.

મૂકી માથું રડી લે છે સમય ત્યારે,
હવાની પીઠને , પંપાળ ટેબલ પર.

#ભાર્ગવી પંડ્યા

 

ચાહત ની નિભાવી વિધી

ચાહત ની નિભાવી વિધી,
લો, આજે મેં થોડી પીધી!

આપે થોડી જીદ કરી તો,
લો, મેં તો અપનાવી લીધી!

દુનિયા એ તો છોડાવી’તી,
પણ આપે એ પાછી દીધી!

ના કોપી પેસ્ટ, ના મેસેજ,
આપે દીધી, સીધે સીધી!

ને એ પીધી તેથી જોઈ,
સરખી ‘ટીના’ સરખી ‘નિધી’!!

–  જીતેન્દ્ર ભાવસાર

 

સતત ટકટક કરે ઘડિયાળ ટેબલ પર

સતત ટકટક કરે ઘડિયાળ ટેબલ પર,
અટકશે એ પછી શું? ફાળ ટેબલ પર.

હતું એ મૂળ માં થડ, થઇ ગયું પાયો,
જનમટીપની સજાનું આળ ટેબલ પર.

રબર ભૂંસે બટકણી વાત પેન્સિલની,
લપસતા શૈશવે છે , ઢાળ ટેબલ પર.

થયું સાક્ષી અનર્ગળ વેદના સાથે,
હતો એ પત્ર છેલ્લો, બાળ ટેબલ પર.

ખૂણે છે લેમ્પ, જંપી છે ક્ષણો રાત્રે,
વહેતા શબ્દને, તું ખાળ ટેબલ પર.

જવું છે દૂર, પણ વળગે મને એવી,
ગઝલ આવે બની વેતાળ ટેબલ પર.

કદી પોથી, કદી હિસાબ એની પર,
બદલતા રંગની જંજાળ ટેબલ પર.

છવાઈ શૂન્યતા ઘરને બધે ખૂણે,
અકળ ને અટપટી ઘટમાળ ટેબલ પર.

મૂકી માથું રડી લે છે સમય ત્યારે,
હવાની પીઠને , પંપાળ ટેબલ પર.

– ભાર્ગવી પંડ્યા

 

ક્ષેમકુશળ છે શાયર..

છાની છપની ચણભણ ને હોબાળા વચ્ચે,
ક્ષેમકુશળ  છે શાયર લોહીઉકાળા વચ્ચે !

આજ  નહીં  તો કાલે એણે  ભરવા પડશે,
ભડભાદર છે,  તાણે સોડ ઉચાળા વચ્ચે !

થીજેલા શબ્દો પણ એને કામ ન આવે,
ઉષ્મા ક્યાં છે? પૂછે ધોમ ઉનાળા વચ્ચે !

એનું સાચું  સરનામું  આ, ક્યાંક લખી લો
મળતાં મોતી છીપ અને પરવાળા વચ્ચે !

ચીવટ રાખી ટીપાંનો હિસાબ લખે છે,
ભૂલ પડે છે તાળા ને સરવાળા વચ્ચે !

મૂંગે મોંએ મરણતોલ એ ઘાવ સહે છે,
ચિત્કારે છે, સહેજ અડો જો આળા વચ્ચે !

જો કે મોત ભમે છે એના માથા ઉપર,
તો ય સલામત કોના એ રખવાળા વચ્ચે ?

-કિશોર જીકાદરા

 

આવવાનું બની શકે છે હોય અઘરું

આવવાનું બની શકે છે હોય અઘરું
જોવાનું તોયે શમણું મૂક્યું ના અધૂરું.

તૂટી શકે છે બંધનો ક્યારેક તો
જાણી જીવવું રાખ્યું છે મધુરું.
દેખાય છે દૂર સુધી ભાંભરું

પણ છે આશ ઉગશે એકદી ચિત્ર ગમતું.
દેખાય ભલેને આ જિંદગીની આંખે આંસુ રડતું
દૃશ્ય ચોખ્ખું રાખ્યું છે એક હસતું.

મનતો ચકરાવે બવ ચડતું
પણ હૈયું કદી ના હામ હારતું .

મળી જશે એકાદ કારણ સબળ આવવાને અમથું અમથું
ને “નીલ” સમજો જીવતરે અવસર ટાણું આવશે ભમતું ભમતું.

નિલેશ બગથરીયા “નીલ”