ga('send', 'pageview');

Category: કવિ જગત

બુકાનીની અંદર સ્વજન નીકળે છે

બુકાનીની અંદર સ્વજન નીકળે છે,
તવાયફના કંઠે ભજન નીકળે છે.

છુપાવી શકાતી નથી વાત અંદર,
બરફ છું છતાં પણ અગન નીકળે છે.

તપાસ્યું છે કારણ ડૂબી કેમ નૌકા?
પુરાણી સ્મૃતિનું વજન નીકળે છે.

સતત આમ ભટકે કઈ ઝંખનામાં?
લઈ રૂપ મનનું પવન નીકળે છે.

હવે ચાલ મૂંગા રહી વાત કરીએ,
નિયત શબ્દની બદચલન નીકળે છે.

✍🏼 અશોકપુરી ગોસ્વામી

 

શામળાજી

યાદવોની દ્વારિકામાં શામળાજી,
શબદની આ સં હિતામાં શામળાજી.

કાનજીની વાંસળી છે ભાગશાળી ,
યમુનાનાં ઓરતાંમાં શામળાજી.

નીડ જાગે, પાંખ બોલે,પંખ ખોલી,
મોરલાના નાચવામાં શામળાજી.

દેવકીના દ્વાર પર તો યોગમાયા,
નં દજીના આંગણામાં શામળાજી.

રાધિકાની ઝાંઝરીમાં રોજ બોલે,
ભાવભીની સૂરતામાં શામળાજી.

હાંકવી છે કાલિંદીમાં આજ હોડી ,
‘કાંત ‘ના છે હલેસાંમાં શામળાજી.

✍🏼 કૃષ્ણકાંત ભાટિયા ‘કાન્ત ‘

 

રે સખી..

સરવર બનું કે, બનું માછલી ,
વાદળ બનું કે , બનું વાદળી.
રે સખી, મારા શ્વાસનો તું શ્વાસ .

હિજરાય મારા મનની અગાશી,
ઈચ્છાઓ સઘળી બારમાસી.
રે સખી,મારા ગીતનો તું પ્રાસ.

વાદળાં ને વીજ મુજને સંકોરે,
ચમકતી વીજળી રૂપને ચોરે.
રે સખી, આજની રાત છે ખાસ.

પનઘટના મોરલા કરે કેકારવ,
યાદ આવે મને ઓલો યાદવ.
રે સખી,રમી શકશું હવે શું રાસ?

યમુનાના નીર ,કદંબની ડાળી,
મથુરા ગયા મારા વનમાળી .
રે સખી, હૈયે પડયા છે ચાસ.
*
✍🏼 કૃષ્ણકાંત ભાટિયા ‘કાન્ત ‘

 

हमने दिल और तेरे हाथ में पत्थर रक्खा

हमने दिल और तेरे हाथ में पत्थर रक्खा,
जब कि ये हमने बहुत सोच समझ कर रक्खा.

याद रखना कि ये शीशे की तरह टूट न जाए,
दिल ये महफ़ूज़ अभी तक था जहाँ पर रक्खा.

अब हिफ़ाज़त की रही तुझपे ही ज़िम्मेदारी,
अब तलक हमने ख़याल इसका बराबर रक्खा.

क्या कहा इश्क़ में कोताही किया करता हूँ,
तूने मुझ पर ग़लत इल्ज़ाम सरासर रक्खा.

हम में से किसने सरेआम तअल्लुक तोड़ा,
दुनिया ने देख तेरे नाम को बरतर रक्खा.

✍🏼 अली हसनैन

ہم نے دل اور تیرے ہاتھ میں پتھر رکھا،
جب کہ یہ ہم نے بہت سوچ سمجھ کر رکھا.

یاد رکھنا کہ یہ شیشے کی طرح ٹوٹ نہ جائے،
دل یہ محفوظ ابھی تک تھا جہاں پر رکھا.

اب حفاظت کی رہی تجھپے ہی ذمہ داری،
اب تلک ہم نے خیال اس کا برابر رکھا.

کیا کہا عشق میں کوتاہی کیا کرتا ہوں،
تو نے مجھ پر غلط الزام سراسر رکھا.

ہم میں سے کس نے سرعام تعلق توڑا،
دنیا نے دیکھ تیرے نام کو برتر رکھا.

✍🏼 علی حسنین

 

नये सांचों में ढलने का इरादा लेके आये हैं

तेरे हमराह चलने का इरादा लेके आये हैं,
नये सांचों में ढलने का इरादा लेके आये हैं।

कहाँ तक गम उठायेंगे खुशीकी आरजु लेकर,
मुकद्दर को बदलने का इरादा लेके आये हें ।

उन्हें पाने की हसरत में भटकते हम रहें कबतक,
ये फुरकत से निकलने का इरादा लेके आये है ।

चलो अच्छा हुवा तुमने हमारे हाल को समाजा,
तेरी उल्फत में पलने का इरादा लेके आये हैं ।

महोबत करने वाले भी बगावत पे उतर आये,
हकिकत में संभलने का इरादा लेके आये हैं ।

मिले हैं वो हमें जबसे उमीदें बढ गइ मासूम,
नये सपनों में ढलने का इरादा लेके आये हैं ।

✍🏼 मासूम मोडासवी

 

राह में आँखें बिछाये बैठा हूँ

चमन से उठ के सरे राह आये बैठा हूँ।
न जाने दिल कहाँ अपना गँवाये बैठा हूँ

पलक पे अपनी सितारे सजाये बैठा हूँ
ये किसकी याद को दिल से लगाये बैठा हूँ

तुम्हारी याद से पुरनूर सिर्फ़ दिल ही नहीं
अँधेरी रात को भी जगमगाये बैठा हूँ

जुनूँ है ये कि सनक है कि कैफ़ियत कोई
मैं अपने आप से भी ख़ार खाये बैठा हूँ

ये अलमियाँ है कि उसको मिरी ख़बर ही नहीं
मैं जिसकी राह में आँखें बिछाये बैठा हूँ

चले भी आओ मिरा और इम्तिहान ना लो
मैं अपने जिस्म को आँखे बनाये बैठा हूँ*

✍🏼 सागर त्रिपाठी

 

કમી વર્તાઈ જો છોડી ગયા પછી મહેફિલ

કમી વર્તાઈ જો છોડી ગયા પછી મહેફિલ
લાગે જિંદગીનો જામ બરાબર પિવાયો હશે.

અજમાવ્યો હશે કદી સિતાર પર હાથ
લાગે જિંદગીના સંગીતે બરાબર ગવાયો હશે.

ઓળખે છે જે મળે તે કેવા !
લાગે જિંદગીના ડાયરે રોજ હોંકારો છવાયો હશે.

ટૂંકું જીવતર ને આટલી લાંબી દોર
લાગે જિંદગીના આકાશે પતંગ બની છવાયો હશે.

દુકાળ દેખાય એક લીલોછમ અવસર
લાગે જિંદગીના ચોમાસે વાદળ બની વરસ્યો હશે.

સમુદ્ર મંથન વચ્ચે આજે પણ સ્થિર
લાગે જિંદગીના વિષે નીલકંઠ બની ટક્યો હશે.

સુખ દુઃખ…ધૂપ છાવ…વિરોધાભાષ વચ્ચે એક ભાવ બસ જીવી જવાનો,
લાગે જિંદગીની વસ્તુને “નીલ” સમજવા આ માણસ લખાયો હશે.

✍🏼 નિલેશ બગથરીયા “નીલ”

 

तू गुनगुनाये तो

तू गुनगुनाये तो ग़ज़ल पे निख़ार आ जाता है,
बदली बरसती है, खिज़ा पे ज़माल आ जाता है।

दिल धड़कता है हर पल, साँसें तेज चलती हैं ,
चाँदनी के नाजुक जिस्म में, उबाल आ जाता है।

अज़नबी की तरह मिल जाए तू किसी मोड़ पर,
बिखरे रिश्तों के, लम्हों का ख्याल आ जाता है।

जवानी के जोश में नादानियाँ कौन नहीं करता ?
जुबाँ पे मेरी यही दर्द भरा सवाल आ जाता है।

हम थे जो तूफानों का रुख मोड़ दिया करते थे,
आज तो किनारों पर भी भूचाल आ जाता है।
*
✍🏼 कृष्णकांत भाटिया ‘कान्त ‘

 

તને વરસતું ચોમાસુ થવું ગમશેને ?

કોરી ક્ષણોને ભીંજાવું છે
પૂછું તને વરસતું ચોમાસુ થવું ગમશેને ?

થાય ભલે ને છત્રી કાગડો
પૂછું તને વાઝડી બનવું ગમશેને?

ઉગવા મથે હૈયે કૂંપણો
પૂછું તને ભીનાશ બનવું ગમશેને ?

મનમાં ક્યાંક પડ્યા છે શબ્દો
પૂછું તને કવિતા બનવું ગમશેને?

ધસમસતી વહી જાય ક્ષણો
પૂછું તને આડસ બનવું ગમશેને?

જોઈ છે “નીલ” રાહ ટાણે ક ટાણે
પૂછું તને મિલનનું એક ટાણું બનવું ગમશેને??

✍🏼”નીલ”

 

કોઇ સંબંધો અકારા હોય છે

જળ દરિયાના ય ખારા હોય છે,
અર્થ કાયમના ઠગારા હોય છે.

રોજ રાત્રે હું સહજ ચણ્યા કરું,
સ્વપ્નના ઊંચા મિનારા હોય છે.

ક્યાંક તો કરતાલ ઝીણી વાગતી,
ક્યાંક શિખરના ધખારા હોય છે.

હોય ઘટના સાવ જુદી દર વખત,
આંસુ કેવા એકધારા હોય છે.

દસ દિશાઓ હોય ડૂબેલી છતાં,
ક્ષિતિજે જઇ ઊગનારા હોય છે.

ને અચાનક શ્વાસ ફળિયું રુંધતો,
અંતના મોઘમ ઇશારા હોય છે.

શક્ય છે ઊભા ચણી દઉ એ બધા,
કોઇ સંબંધો અકારા હોય છે.

✍🏼ભાર્ગવી પંડ્યા